livios logo

In beeld: Lichtrijke loft in een oude mouterij

Architecten Ilse Cayron en Tom Platteeuw sloegen de handen in elkaar om een Mechels fabriekspand uit het interbellum om te bouwen tot vier eengezinswoningen. Ilse en haar man namen hun intrek in de loft op de eerste verdieping, waar ze de nadruk legden op zowel vroeger als nu. De imposante keuken, plafondhoge kasten en strakke patio vormen een geslaagd contrast met de vele details uit het verleden. 

Zowel de banken als de stedenbouwkundige dienst van Mechelen wisten acht jaar geleden nog niet goed hoe ze met co-housen moesten omgaan. Bovendien werden de koppels eigenaar van meerdere wooneenheden, waardoor ze dan weer weinig tot geen premies konden krijgen. “Jammer, want we realiseerden een inbreiding van een leegstaand pand én creëerden zo extra woningen in de stad. Dat zou toch beloond mogen worden?”, merkt Ilse op. 

Twee lofts, twee appartementen

De mouterij - die uit het interbellum dateert – is een ontwerp van Jos Chabot, een architect die bekend stond om zijn modernistische stijl. Het bestaat uit twee verdiepingen van elk 290 vierkante meter, wat zelfs voor twee gezinnen overdadig is. De koppels pakten het slim aan door er vier wooneenheden van te maken: achteraan reserveerden ze voor henzelf twee lofts, vooraan kwamen er twee appartementen die ze inmiddels verhuren. Op het gelijkvloers bleek er ook nog plaats te zijn voor een gezamenlijk kantoor voor Ilse en Tom.

Over wie op welke verdieping zou wonen, is nooit gediscussieerd. Tom en Kenneth verkozen de geborgenheid van het gelijkvloers en Ilse en Jonathan de eerste, nog lichtrijkere verdieping. Verbouwen deden de vier bovendien zoveel mogelijk zelf én samen: ze metsten nieuwe binnenmuren, goten een betonnen trap, plaatsten gipswanden, maakten openingen in de betonplaat om patio’s aan te leggen … Vier jaar lang offerden ze er zowat al hun vrije tijd en vakanties aan op.

Contrast in de verf

Zowat alle Mechelse panden van Chabot zijn beschermd, maar de mouterij is een uitzondering. Toch bleven Ilse en Tom in hun ontwerp zoveel mogelijk trouw aan de oorspronkelijke look en besloten ze resoluut om authentieke elementen te behouden. Alle bestaande raamopeningen zijn bijvoorbeeld gebleven. Daarin kwamen nieuwe ramen met een oude steellook. De oorspronkelijke ramen zitten bovendien heel hoog, waardoor er een overvloed aan licht binnenkomt en de loftbewoners toch geen last hebben van inkijk. Gordijnen zijn dus overbodig.

Om het contrast tussen oud en nieuw nog wat te versterken, kozen ze in de nieuwe raamopeningen voor strakke, aluminium ramen. Daarnaast hebben ze in het interieur de originele bakstenen gewoon overschilderd en de nieuwe mooi egaal bepleisterd. Op de eerste verdieping stonden enkele halfhoge muren en hing er een grote maalder. Die pasten niet in het ontwerp en moesten er dus aan geloven, al zijn de restanten wel blijven staan. En dan is er het plafond, dat er nog altijd uitziet als in de tijd dat het graan er lag te weken en te drogen. De verbouwers hebben de geschiedenis met andere woorden zo weinig mogelijk uitgewist. 

Een keuken als meubelstuk

De loft van Ilse en Jonathan is onderverdeeld in duidelijk gedefinieerde ruimtes. Bij het binnenkomen passeer je aan de linkerkant eerst een toilet en vestiaire voor je de imposante keuken betreedt. Aan de rechterkant is een meer afgesloten bureauruimte ondergebracht. Elke nieuw gemetste muur in de loft is opgevat als een open kast voor boeken, platen, kaders en souvenirs. 

De keuken is een uniek geheel van houten onderkasten, een eiken werkblad, een spatwand van matzwarte zelliges, een vrijstaand klassiek fornuis en vierkante bovenkasten in zwarte MDF. Die laatste lijken net lades, maar schijn bedriegt. Sommige kastdeurtjes zijn binnenin trouwens voorzien van een spot om het werkblad te verlichten. Jonathan gaf zijn vrouw zoveel mogelijk carte blanche, al was er één element dat ze absoluut in haar ontwerp moest opnemen: een bar.

Beperkt aantal materialen

Dwars doorheen de loft loopt een circulatiezone, die mee in de verschillende ruimtes is opgenomen en tegelijk elke plek een functie geeft. Aan de rechterkant bevindt zich in het midden het salon, met een vrijstaand houtkacheltje dat op koude dagen dienstdoet als bijverwarming. Onder het gepolierde beton zit immers vloerverwarming. 

Achteraan liggen de slaapkamer en badkamer. Die laatste bevat twee lavabo’s, een rechthoekig bad en een douche. Er loopt een lage, houten bank langs de wand, met daaronder een rij mandjes voor de handdoeken en verzorgingsproducten van het koppel; Ilse en Jonathan wilden liever geen kasten in de badkamer. De lavabo’s rusten op een houten blad op een stalen bar die in de muur verankerd zit. Hij en Ilse ontwierpen beide interieurs samen. Al het maatwerk lieten ze uitvoeren door een schrijnwerker, die ook de grote eettafel van Ilse en Jonathan vervaardigde. 

Zicht op moois

De armaturen – zwarte hang- en wandlampen met een industriële look - sluiten mooi aan bij de rest van het interieur. Om extra daglicht in de loft te halen en ook terrassen te kunnen aanleggen, voorzag het architectenduo op beide verdiepingen een patio. Die van Ilse en Jonathan is tien vierkante meter groot en kijkt uit op enkele boomkruinen. De patio beschikt over accordeonramen, wat handig is als Ilse en Jonathan vrienden uitnodigen om te barbecueën. In de kelder lieten de twee architecten dan weer een regenput plaatsen met een capaciteit van tienduizend liter, wat ideaal is voor twee gezinnen. De toiletten in de lofts en het kantoor zijn daarop aangesloten. 

Ontwerp: IT-architecten
Tekst: Katrien Depoorter
Foto's: Yannick Milpas
Ontdek de volledige reportage in Ik ga Bouwen nr. 445. 

Deze website is beveiligd door reCAPTCHA en het Google privacybeleid en gebruiksvoorwaarden zijn van toepassing.

track

http://www.livios.be/nl/bouwinformatie/dossiers/inspiratie/in-beeld-lichtrijke-loft-in-een-oude-mouterij/