Dit partnerbericht werd gepubliceerd door SVK en is dus niet geschreven door Livios.

Uitbreiding school Kooigem met SVK Ardonit natuugrijze leien

Foto: SVK
Foto: SVK
Foto: SVK
Foto: SVK

Door de expansieve groei van het leerlingenaantal barstte de gemeenteschool van Kooigem, deelgemeente van Kortrijk, letterlijk uit haar voegen. Containerklassen moesten worden bijgeplaatst en de school diende ook uit te wijken naar ondermeer de gemeentelijke pastorij om klassen te huisvesten.

Een renovatie met nieuwbouw drong zich op en in dat perspectief kocht de stad een perceel grond, met name een boomgaard, dat via een weg in erfdienstbaarheid met de achterkant van de school is verbonden.

Architect Thijs Verfaille aan het woord: de natuurgrijze vezelcementleien
geven een levendig, speels effect

De inplanting van het nieuwbouwgedeelte in de bestaande situatie is op zijn minst gezegd ‘vreemd’ te noemen. Het is via een weg in erfdienstbaarheid bereikbaar en zit geprangd tussen de achterbouwen van reeds bestaande woningen. Dat specifiek gegeven deed de architect heel bewust kiezen voor de ongecoate, natuurgrijze leien van SVK.

Thijs Verfaillie: “Aangezien de nieuwbouw moest worden ingeplant tussen reeds bestaande, grauwe achterbouwen en afrasteringen in grijze betonplaat, wilde ik mijn ontwerp zeker niet te flashy maken. Ik wou iets integers creëren, een nieuwbouw die fungeert als ‘stille achtergrond’ van de bestaande bijbouwen op de aangrenzende percelen. Een plint in wit/grijze gekloofde betonsteen, daarboven een schil van ongecoate SVK vezelcementleien, een luifel uit constructief beton die dienst doet als overdekte speelplaats en rondomrond het gebouw klassieke grijze kiezelsteen. De hoofdkleur van de verschillende materialen is gemeenschappelijk –het zijn allemaal wit/grijstinten–, maar ze hebben elk een verschillende, heel eigen textuur wat het geheel toch weer dynamisch en speels maakt."

"Over de ongecoate, natuurgrijze SVK leien ben ik heel tevreden: doordat de vezelcementleien niet zijn afgeschermd door een verflaag kunnen er uitbloeiingen en een soort sluier verschijnen, die na verloop van tijd ook weer kunnen wegtrekken. In mijn optiek geven ze een heel natuurlijke, levendige flair aan de gevel zonder afbreuk te doen aan de intrinsieke kwaliteit van de leien. Traditionele, gecoate leien zouden in dit plaatje niet gepast hebben, zij zouden hier te statisch overkomen. Ik geef toe, je moet er open voor staan dat een materiaal ‘leeft’ en ‘verweert’, niet iedereen zal het charmante ervan inzien. Maar steeds meer –vooral jonge– architecten zijn bewust op zoek naar pure, onbehandelde leien die na verloop van tijd een zekere patine vertonen.”

Aangezien het nieuwe gebouw aan een weg in erfdienstbaarheid ligt, was een blinde gevel zonder ramen een verplichting. De architect koos voor lichtschachten om het nodige licht binnen te trekken in de klassen. Naast hun functie als lichtbron, vormen de drie lichtschachten een geordend beeld dat zich rationeel verhoudt tot de bestaande bijbouwen.

Wat schreef de Livios-redactie over gevel?