Schiet jij goed op met je buren? De drie grootste ergernissen

Beter een goede buur dan een verre vriend. Een gezegde zo oud als de straat zelf. Toch schieten we in de praktijk niet altijd even goed op met onze buren. De kranten stonden er de laatste dagen vol van, nadat een burenruzie in het West-Vlaamse Houthulst flink uit de hand liep.

Maar wat zijn de meest voorkomende oorzaken van burentwisten? En nog belangrijker: wat doe je eens het zover is? We vroegen het aan advocaat en Vraag- en Antwoord-panellid Mark Huygen.

Wat stoort het meest?

“Doorheen de jaren is er niet zoveel veranderd. Drie grote oorzaken keren steeds terug”, weet Mark Huygen uit ervaring. “Met op de eerste plaats bomen, struiken en afsluitingen op de perceelsgrens. Er is altijd wel iets aan de hand: bladeren die in de tuin van de buur vallen of die het zonlicht tegenhouden, een mogelijk verkeerde afstand tot de scheidingslijn, noem maar op.”

Tweede meest voorkomende oorzaak van burenruzie: lawaaihinder. Rijwoningen, halfopen bebouwingen en zeker appartementen kampen vaak met dit soort problemen. Vooral bij onvoldoende akoestische isolatie. En op nummer drie? “In mindere mate zien we ook af en toe persoonlijke vetes escaleren. Deze staan los van gebouw- of grondkwesties.”

Wat doe je in geval van ruzie?

De oorzaken zelf aanduiden, is gemakkelijk. Tot een – hopelijk goede - oplossing komen voor beide partijen is een ander paar mouwen.

1. Praat, communiceer, bemiddel

Bij heel wat steden en gemeenten kan je terecht om gratis te bemiddelen. De kranten spreken over 1.500 aanvragen in 2016, alleen al in Vlaanderen. Twee keer zoveel dan zes jaar geleden. Deze bemiddelingen gebeuren door vrijwilligers, maar hebben geen bindende waarde achteraf. Toch kan dit twee ruziënde partijen al een heel eind op weg zetten. Een provinciale coördinator in Vlaams-Brabant heeft het in De Morgen zelfs over een succesratio van 70 %.

Maar er bestaan ook officiële bemiddelingsinstanties vanuit de federale overheid. “Een groot misverstand is dat dit evenzeer een vrijblijvende poging is”, waarschuwt Mark Huygen. “Maar dat is niet zo. Dergelijke procedure is betalend, maar wel wettelijk geregeld. En ze biedt waarborgen aan beide partijen.”

Huygen pleit dan ook om sowieso eerst voor de dialoog te kiezen: “Ondanks alle communicatiemiddelen praten buren vaak niet meer over onenigheden. De frustraties lopen op en het emotionele haalt het al snel van de rede. Voor de ene buur voorkomt een boom bijvoorbeeld inkijk, voor de andere blokkeert die het zonlicht. De belangen en waarden zijn tegenstrijdig. Maar buren zijn en blijven afhankelijk van elkaar. Het is dus een kwestie van praten, geven en nemen. Langs beide kanten.”

2. Schakel de Vredesrechter in

De meest drastische optie. “Heel wat mensen hebben de neiging om snel naar de rechtbank te trekken. Je roept je buur op om te verschijnen voor de vredesrechter van je woonplaats. Maar daagt de andere partij niet op, dan kan de rechter niet tussenkomen. Een eventueel akkoord is bindend. Ook deze procedure is kosteloos. Een eenvoudig schriftelijk verzoek aan het Vredegerecht volstaat om alles in gang te trekken."

"Toch is de vraag is of dit de meest aangewezen weg is. Een gerechtelijke zaak wakkert een conflict waarschijnlijk nog wat extra aan.”