Ik denk niet dat het hier gaat over holle welfsels, maar wel over een gemetselde vloer met tussenliggende wapeningsstaven. Dit is een courante werkwijze bij woningen van deze ouderdom.
Rekening houdend met de geschiedenis van de woning en de beschrijving van de laatste renovatie, vermoed ik dat de vloer lichtjes overbelast is ondertussen. De laatst bijgeplaatste 'gewapende chape' ligt eigenlijk bovenop deze vloer, ik lees immers niet dat het een vrijdragende betonplaat is. Deze zou dan nog moeten ingekapt zijn in de zijmuren om geen bijkomende druk uit te oefenen, dus dat zal wel niet het geval zijn.
Die extra belasting zorgt voor een bijkomende doorbuiging die trekspanningen veroorzaakt in de onderste cementen delen. Zo komt de wapening bloot te liggen en kan deze corroderen. Als deze redenering klopt, zou een en ander ook meetbaar moeten zijn in de bovenliggende ruimte. Deze vloer moet na de werkzaamheden immers nog een béétje gezakt zijn, omdat er tussen plaatsing en doorbuiging toch enige tijd kan verstrijken.
Men wil aan de bovenzijde niks meer veranderen, dus moet er onderaan een bijkomende steun gezocht worden. Een kolommetje midden in de kelder kan verdere doorbuiging tegengaan en mits geven van wat tegenpeil ook druk van de vloerplaat wegnemen.
Praktisch: ik zou gewoon enkele 'stutten' in de kelder plaatsen. Deze kosten vrijwel niks, zijn heel makkelijk in de kelder te brengen, ze nemen weinig plaats in en kunnen zodanig worden opgespannen dat de vloer onmiddellijk wordt ontlast. Uiteraard wel nagaan of de keldervloer tegen deze extra belasting bestand is, want anders verschuift het probleem gewoon 2 meter naar beneden, en dat is ook niet de bedoeling...
