Isolatie voor (voorlopige) buitenmuur

De oorsprong van deze problematiek is terug te vinden in de EPB-regelgeving voor wat de isolatievereisten zijn. In de EPB-regelgeving wordt onderscheid gemaakt tussen een buitenmuur zoals voor - en achtergevel en een scheidingsmuur waar nog moet tegen aan gebouwd worden. Vooreerst zal men de scheidingsmuur niet beschouwen als een buitenmuur, ook al is er nog niet tegen aan gebouwd. Ongeacht aangebouwd of niet mag de muur een  U-waarde hebben van max. 0.6W/m²K.

Indien men, zoals vroeger, een scheidingsmuur op de perceelgrens opricht (snelbouw van 14 of 19 cm) komt men aan een U waarde groter dan 1.0 W/m²K, dus onvoldoende voor de EPB-verslaggeving.

Dus bijkomend isoleren. Hetgeen men veelal doet is uw scheidingsmuur oprichten op 2cm van de perceelscheiding, zodoende blijft er ruimte over om 4cm isolatie te plaatsen, 2cm over het eigendom van de buur, die nadien zijn aandeel in de isolatieplaat overneemt. Een bescherming van de isolatie is nodig en de degelijkheid moet bepaald worden in functie van de verwachte duur vooraleer er wordt tegengebouwd.

Een noodzaak tot isolatie komt ook voort uit het feit dat de rest van de woning goed zal geïsoleerd worden volgens de huidige normen. D.w.z. dat de warmteverliesberekeningen laag uitvallen en de niet-geisoleerde zijmuren een groot aandeel in die verliezen zouden nemen. Dit maakt dat u grotere radiatoren en cv-ketel zou moeten nemen, dat dan overbodig wordt zodra er aangebouwd is.