Geachte,
Zonder uiteraard uw volledig dossier te kennen, moet ik opmerken dat u tegen een rechterlijke beslissing enkel in hoger beroep kan gaan en dit binnen de welgestelde voorziene beroepstermijn (1 maand na betekening door de Gerechtsdeurwaarder).
Indien u deze procedure niet volgt, zal er zelfs niets meer aan te doen zijn.
De vonnissen van de Vrederechter wordt niet per definitie gepubliceerd en zeer oude vonnissen zullen aldus nog enkel op papier bestaan in het archief van het Vredegerecht. Zonder duidelijk kennis van de naam van partijen is aldus een dergelijk vonnis niet te traceren; mogelijks heeft één van de vorige procespartijen nog een kopie.
In casu handelt het ook niet zozeer om een recht van 'doorgang' maar wel van 'overgang' dat kan gevestigd worden door langdurig gebruik in die zin.
De weg of het pad moet daarvoor gedurende op ondubbelzinnige wijze gebruikt worden door het publiek, aldus uzelf en de naburen. Het is evenwel niet voldoende dat enkel de aangelanden de weg gebruiken. Alle inwoners of minstens een deel ervan bvb. de inwoners van een wijk moeten de weg gebruiken. Zo kunnen bijvoorbeeld ook uitrustings- of onderhoudswerken door de gemeente de bedoeling om de strook voor openbaar verkeer te gebruiken, duidelijk maken. Na 30 jaar “bezit” ontstaat dan een wettelijke publiekrechtelijke erfdienstbaarheid van openbaar nut. De oorspronkelijk eigenaar heeft wel de eigendom van de weg te behouden.
Wanneer de private weg ingeschreven is in de atlas der bepaalt artikel 10 van de wet van 10 april 1841 op de buurtwegen, dat deze inschrijving geldt als titel voor de van 10 of 20 jaar in plaats van 30 jaar. Verder onderzoek naar de bedoeling wordt hierdoor ook overbodig.
mvg,
Mr. Gert DAMIAANS
