Binnenkijken: Van sombere en krappe gelijkvloers naar open en lichte leefruimte

De sombere en kleurloze gevel van deze Naamse rijwoning kreeg een nieuwe, frisse aanblik, dankzij de stralend witte bepleistering en een op zijn minst origineel te noemen terras. Fijn geassembleerde stalen lamellen vormen een licht en dynamisch volume, waardoor de leefruimte wordt doorgetrokken naar de tuin en het licht dieper in de woning valt.

Nadat ze er enkele jaren hadden gewoond, vonden Vincent en Stéphanie het tijd om hun rijwoning nabij het centrum van Namen te verbouwen. Ze wilden meer ruimte voor hun gezin en vooral een directe toegang naar de lagergelegen tuin. "Tot dan leefden we enkel in de zitkamer, aan de voorkant van het huis. Maar we wilden dat doortrekken tot helemaal achteraan, zodat we ook contact zouden hebben met de tuin die een verdieping lager ligt", vertelt Vincent. De indeling van het gelijkvloers en het grote niveauverschil tussen de straat en de tuin belemmerden een eenvoudige opening of verbinding naar de tuin. Tijd dus om er een architect bij te halen. Het werd Sébastien Mouffe, zaakvoerder van het atelier Subway Architecture, die hun wensen in vervulling liet gaan.

Carte blanche

Nadat ze hun wensen hadden verwoord, lieten de eigenaars het over aan de creatieve verbeelding van de architect om hun dromen te materialiseren in een concreet architectuurproject op maat. Dat leek geen probleem te zijn. Al van bij de eerste afspraak had hij een schets in zijn hoofd. Dat overkomt hem wel vaker. "Als ik de plaats van het project na een eerste bezoek verlaat, heb ik het basisidee al in mijn hoofd. Ik moet het alleen nog verder uittekenen", aldus Sébastien Mouffe.

Van donker naar licht

Oorspronkelijk was de keuken volledig gescheiden van de woonkamer. Ze ligt in het achterste deel van de woning en was bereikbaar via een kleine tussenruimte die uitgaf op het terras. Deze overgangszone was geen echte leefruimte, maar eerder een doorgang die min of meer was ingericht als speelkamer voor de kinderen. Deze indeling was weinig flexibel en werkte de communicatie tussen de verschillende ruimtes niet echt in de hand. Bovendien moesten ze via de kelder naar de tuin, waardoor de kinderen noch de ouders er veel gebruik van maakten. De weliswaar beperkte maar efficiënte architecturale ingreep loste de problemen op het vlak van licht, openheid en toegang tot de tuin in een klap op. In enkele maanden tijd ruilde de woning van Vincent en Stéphanie het sombere en krappe gelijkvloers in voor een open en lichte leefruimte.

Ook de trieste achtergevel werd onder handen genomen en kreeg een frisse, witte sierpleister. Het bijzondere balkon laat de nieuwe achtergevel helemaal tot leven komen. Architect Sébastien Mouffe aarzelde niet om zijn originele stempel te drukken op het project en zijn verbeelding de vrije loop te laten. Als originele toets aan de gevel ontwierp hij dit balkon als verlengstuk van de leefruimte dat uitgeeft op de tuin. Leuk, dat staat vast, maar niet eenvoudig in uitvoering. De creativiteit van de architect steunt gelukkig op een grote technische en bouwkundige kennis, waardoor zijn ideeën zonder al te veel problemen konden worden uitgevoerd.

Een origineel aanhangsel

Het gaat eigenlijk om een klein opgehangen terras volledig omzoomd door een borstwering. De bijzondere assemblage van de lamellen in gemetalliseerd en gelakt staal zorgt voor een semitransparante omtrek die, naast een structurele en veiligheidsfunctie, ook dienst doet als zonwering. Het licht valt er mooi door, maar oververhitting wordt vermeden en de nodige intimiteit ten opzichte van de buren is verzekerd. De vloer van het balkon is samengesteld uit gezandstraald veiligheidsglas dat op de horizontale lamellen werd geplaatst. Aan de kant van de tuin zorgt een transparant gekleurd glasvlak voor de nodige bescherming. De felgele balustrade geeft de monochrome gevel een dosis vitaliteit. Deze glazen elementen weerkaatsen het zonlicht, wat prachtige reflecties geeft.