Binnenkijken in een gerenoveerde schuur: op de grens tussen oud en nieuw

Authentiek vanbuiten, hedendaags vanbinnen. Bij de renovatie van de oude schuur, die naast het huis van zijn ouders stond, besloot Arthur Huart geen keuze te maken tussen oud en nieuw. De architect leeft er nu in een moderne, open woning die bij de geschiedenis van het pand past.

Drie jaar geleden werd het tijd om het ouderlijke huis te verlaten en een eigen stekje te vinden. “Ik was van plan te vertrekken, maar toen mijn ouders me voorstelden de oude schuur te renoveren, heb ik geen seconde getwijfeld”, vertelt de architect. De schuur, die dateert van 1866, stond al een hele tijd leeg en was vervallen. Maar de originele gevels en het dakgebinte waren nog aanwezig, waardoor het gebouw een aparte uitstraling genoot.

Genesteld in het bestaande

De architect wilde de samenhang van het gebouw bewaren en dus geen afbreuk doen aan de eigenheid ervan. Aan de gevel zou hij dan ook niet raken. Of toch nauwelijks. Onder de twee bogen waarin voorheen de hoge toegangspoorten zaten, kwam een groot raam. Door het wat verder naar achter te plaatsen, ontstond een overdekt terras. “De twee gevelbogen wilden we absoluut behouden. Ze verwijzen naar de vroegere functie van het pand. Het idee was om ze zowel aan de binnenkant als de buitenkant in de kijker te zetten.” Een idee dat zich mooi vertaald heeft naar de praktijk. Want waar je binnen ook staat, via het grote raam kijk je uit op de binnenkant van de oude gevel.

Naast de grote glazen gevel, maakte de architect enkele van de bestaande raamopeningen groter. Ze kregen een metalen kader om het hedendaagse karakter van de interventie te benadrukken. Voor het overige ziet de buitenkant er nog precies uit als vroeger. Het is pas als je binnenkomt, dat je merkt hoe modern de renovatie werd aangepakt. “We wilden het cachet en de coherentie van het oude gebouw vrijwaren maar tegelijk een contrast creëren door de ruimte modern in te vullen en dus gul open te werken”,

De regel van drie

De binnenkant van de schuur haalde de architect dus helemaal leeg. Al liet hij zich voor de nieuwe indeling wel inspireren door het oorspronkelijke grondplan, met drie traveeën. Want hoewel de twee dwarsmuren werden gesloopt, volgt het nieuwe plan toch het oorspronkelijke ritme. Dat wordt nu onder andere aangegeven door een verschillende afwerking van de plafonds en de zwarte kleur van een aantal structurele elementen. Ook de inrichting volgt deze dynamiek, met de keuken en de zithoek in de oude zijbeuken, aan weerszijden van de centrale eetkamer.

Ook op de verdieping wordt die regel van drie gerespecteerd, met een centrale overloop, die aan weerszijden wordt geflankeerd door de slaapkamers. De ruime overloop staat via een vide rechtstreeks in contact met de leefruimte beneden. Een groot bureau – in eikenhout, net als de vloer – over de volledige lengte doet dienst als borstwering. Dankzij het hoge raam hebben de bewoners ook van hieruit een onbelemmerd uitzicht op de binnenkant van de gevel.