Onze woningen krimpen. Op zich niets nieuws. Al sinds de jaren '90 is de gemiddelde oppervlakte van een Vlaamse woning in vrije val. Maar door de ontwikkelingen van de laatste jaren in de bouwsector is kleiner wonen vandaag eerder een noodzaak dan een vrije keuze. Nieuwe cijfers van de Federale Overheidsdienst Economie bewijzen het: een nieuwe manier van wonen is aangebroken.
Bubbel spat uit elkaar
Vorige week nog uitte architect Vincent Van Den Broecke op Livios zijn zorgen richting het grote publiek. "We kopen een bouwgrond voor een vrijstaande woning, maar hebben nog maar budget over voor een huis ter grootte van een appartement."
Met andere woorden: we hebben een droom, maar we staan al snel terug met de voetjes op de grond. Duurdere bouwgronden, almaar strengere energie-eisen richting 2020, een dichtslibbend Vlaanderen (zie de betonstop). Kleiner wonen wordt quasi onvermijdelijk met de huidige budgetten. Het wordt zaak om die kleinere oppervlakte om te zetten in originele oplossingen. Zonder in te boeten aan wooncomfort.
"Banken moeten rekening houden met energiezuinigheid"
Om je een idee te geven: binnen een aantal jaren bouwen we bijna nog amper de helft zo groot als dertig jaar geleden.
| Huis | Appartement | |
| 1990 | 222 m² | 123 m² |
| 2000 | 160 m² | 83 m² |
| 2017 | 133 m² | 66 m² |
Cijfers: Federale Overheidsdienst Economie
Hoe we de nijpende budgetten kunnen tegengaan? Marc Dillen van de Vlaamse Confederatie Bouw kijkt allereerst in de richting van de banken. "Investeren in energiezuinigheid verdient zich op termijn terug. Wat niet wegneemt dat de bouwheer ook dat bedrag meteen moet ophoesten. Vandaag dat wij vragen dat banken meer rekening houden met het energiezuinige karakter van woningen wanneer zij een hypothecaire lening toekennen."
Bron: Het Nieuwsblad, Het Belang van Limburg
