Binnenkijken: Zwevend bureau boven huizenblok

De oude elementen in de inkomhal zijn bewaard gebleven. De mozaïekvloer is gepolijst, de houten trap antracietgrijs geschilderd.

De oude beglazing onder de keldertrap is vervangen door oranje plexiglas om de inkomhal een eigentijds tintje te geven.

De vestiaire combineert oud en nieuw: de originele mozaïekvloer is nog steeds aanwezig, het wandmeubel is eigentijds.

De woon- en eetkamer zijn ondergebracht in de hoge kamers van de oorspronkelijke woning, op de begane grond. De parketvloer en het lijstwerk bleven behouden.

De leefruimte is heel open. Zozeer zelfs dat de bewoners vanuit de eetkamer aan de straatzijde kunnen genieten van het uitzicht op de tuin, door de nieuwe ramen.

De keuken ligt in het verlengde van de inkomhal. Ze is ook toegankelijk via de leefruimten.

De keuken leidt zowel naar de inkomhal als de woonkamer.

Een dubbele schuifdeur scheidt of verbindt de twee kinderkamers. De kleuren zijn zo gekozen dat de twee kamers samenhang vertonen wanneer de deur open staat.

De bovenste verdieping is bereikbaar langs de klassieke weg - de trap - of via een minder traditionele route: de klimmuur.

Het kantoorvolume lijkt boven de volledig beglaasde keuken te zweven. De architect wou het op een vloeiende en lichte manier integreren in het gebouwde weefsel.

De achtergevel is geïsoleerd en kreeg een antracietgrijze pleisterlaag. Groene strepen onderbreken de aanbouw.

Naast de keuken ligt een smal zwembad. Die ongebruikelijke plek voorkomt inkijk van de buren.

Het kantoorvolume rust enkel op de gemene muur en op een kleine, onopvallende kolom in de keuken. Het is uitkragend naar buiten, waardoor beneden een overdekt terras ontstaat.

De schuif- en vouwramen kunnen volledig open, waardoor er geen grenzen meer zijn tussen keuken en tuin.

Met ‘opengevouwen’ ramen lijkt het terras gewoon deel uit te maken van de uitbreiding. Binnen en buiten liggen dezelfde betontegels, wat het doorlopend effect nog verhoogt.

De ramen verhinderen dat mensen in de keuken onverhoeds in het water zouden vallen.

De keuken is langwerpig. Tegen de gemene muur staat een lang keukenmeubel, ervoor een smal eiland.

De architect koos voor een witte vloer en witte meubels, maar het keukenplafond is zwart.

De oorspronkelijke achtergevel werd op de begane grond geopend om te genieten van het uitzicht op de keuken en het zwembad.

Boven het kantoor is er een mezzanine, toegankelijk via een witte stalen trap met poedercoating.

Een doek, gespannen op aluminium frames, schermt de kantoorramen af.

De mezzanine is in een glazen doos geplaatst. Met deze extra verdieping wou de architect ruimte winnen zonder de naburige huizen te overdonderen.

In de mezzanine geniet je van een wijds uitzicht over de omgeving.

In de badkamer van de ouders is de doucheruimte verhoogd. Er ligt een teakhouten vloer.

Een verticale radiator verleent de gebruikers privacy en scheidt de douche van de dressing.

Wie dat wenst, stapt vanuit de keuken recht in het zwembad.

De keuken met zijn grote ramen heeft in het midden een eiland. Het zwarte plafond en enkele oranje toetsen scheppen een warme sfeer.

De grote vensteropeningen van het kantoor, die overdag onzichtbaar zijn, tekenen zich pas s’ avonds af.

Het kantoorvolume lijkt zonder enige steun boven de keuken te zweven. De glazen doos met daarin de mezzanine is slechts zichtbaar vanop een zekere afstand.

Beeld vooraf

Beeld vooraf

Beeld vooraf

Beeld vooraf

Beeld vooraf

Beeld tijdens de werken

Beeld tijdens de werken

Beeld tijdens de werken

Beeld tijdens de werken