"Voor het plaatsen van tegels zijn er 2 mogelijkheden", aldus John Coorevits van TopTegel.
"De eerste mogelijkheid is de vloer plaatsen op een zand/cementbed in mortel. Deze wordt wel eens de traditionele plaatsing genoemd. Voordeel hierbij is dat je kan werken met tegels in verschillende diktes. Ook kan je de tegel perfect egaal leggen doordat je deze nog in de mortel 'klopt'. Nadeel zou kunnen zijn, de altijd wisselende samenstelling van de mortels."
"Tweede mogelijkheid is een chape of dekvloer voorzien en daarop de tegel lijmen met een kleefcement. Voordeel hiervan is, dat je geen uitvulling meer moet voorzien en direct kan starten met verlijmen. Hierbij moet je wel een droogtijd respecteren van 28 dagen."
"Wel is men hier afhankelijk van de vlakheid van de chape. Met andere woorden, op een niet-vlakke ondergrond kan je geen ideaal werk uitvoeren, vermits je bij het verlijmen van tegels werkt met enkele millimeters lijm."
"Bij de plaatsing van de grotere formaten, stellen zich hierbij ook geregeld problemen. Dit naar de vlakheid van de ondergrond: hoe groter de tegel, hoe vlakker de chape moet zijn. Een vloertegel past zich immers niet aan naar de vorm van de ondergrond zoals parket. Ook moet je voor grotere formaten vanaf 40x40cm een C2-lijm gebruiken. Beter bekend als flexlijm."
"In theorie stelt men steeds een dubbele verlijming voor, voor de grote formaten. Hierbij bedoelt men dat men zowel de ondergrond als de tegel instrijkt met lijm. In de praktijk wordt dit zelden toegepast, vermits dit tijdrovend en duur is."
"Besluit, bij het verlijmen van vloer moet je altijd zorgen voor een vlakke en egale chape. Hoe groter de tegels des te vlakker de ondergrond moet zijn. Bij bepaalde gevallen is men verplicht om te werken op een chape, bijvoorbeeld op verdieping", weet John Coorevits.
