Beton of stabilisé voor terras? (Beantwoord op 25-05-2009)

Architect Eric Houben geeft het volgende antwoord:

1. Algemeen

   Hét probleem bij buitenterrassen wordt gevormd door tegels en voegen die na enkele jaren los komen te zitten. Dit wordt veroorzaakt door opvriezen. Water dringt tussen de cementvoegen (die wel grotendeels, maar nooit helemaal waterdicht zijn) door en vindt een plaatsje onder de vloertegels (die op zichzelf waarschijnlijk geen water doorlaten). Dus na een lange regenperiode zal er toch een minimale hoeveelheid water tussen die voegen tot onder de tegels gedrongen zijn. Als daar dan een periode van vorst op volgt, komen de tegels een klein beetje naar omhoog (ijs zet uit!). De reeds aanwezige barstjes tussen de voegen komen zo wat meer open te staan, waardoor er de volgende keer een klein beetje méér water onder de tegels kan komen.

2. Stabilisé

   Indien de omstandigheden het toelaten zou u de vloertegels dus best op gestabiliseerd zand plaatsen. Dit is van zichzelf voldoende waterdoorlatend, waardoor het geschetste probleem niet kan voorkomen. Het vormt tegelijkertijd een stevige ondergrond voor de tegels, zodat u jarenlang plezier van uw terras kan hebben.

   Dat kan uiteraard enkel en alleen als het terrein stabiel genoeg is, op ongeroerde grond zoals dat genoemd wordt. Dus niet op een aanvulling rondom de funderingen van de woning, ook al is dat al één of meerdere jaren geleden. Die zone blijft na verloop van tijd nog wat zakken, dus dat geeft gegarandeerd problemen in uw vloertegels later!

3. Beton

   In dat geval kan u beter met (licht gewapend) beton werken. Dat is veel sterker en kan een kleine zetting van de ondergrond makkelijk opvangen, zéker als u het verankert aan de woning zelf, bijvoorbeeld met ingeboorde wapeningsstaven. 12 tot 15 cm dikte kan meestel wel volstaan.

   Probeer dit echter niet té goed te doen: indien u een hele nette, vlakke en gesloten betondek plaatst, zal deze zich min of meer als een waterdichte plaat gedragen. Het hierop doorgedrongen water kan niet meer ontsnappen, en zal daar rustig liggen wachten tot het nog eens vriest.

   Het resultaat laat zich niet moeilijk raden: na een tijdje komen er tegels los te liggen. Dat zijn dan de tegels die bovenop een plek liggen waar het water kan blijven staan. En dat hoeft echt niet veel te zijn, een klein plasje is voldoende. De oplossing is tweevoudig.

Best stort u het beton zo droog en zo ruw mogelijk, zeker geen water of plastificeerder toevoegen! Enkel werken met een hark geeft de beste resultaten. U kan controleren of u goed gewerkt hebt door er na verharding enkele emmers water overheen te gooien. Die moeten onmiddellijk door het beton weglopen, en er mag dus geen water op het beton blijven staan. Nadeel van deze werkwijze is dat u vrij snel zal moeten vloeren, want op zulke betonplaat is weinig terrasvreugde te beleven.

Ofwel stort u toch een mooie, vlakke plaat, en zorgt u ervoor dat er géén water kan blijven staan. Een voldoende afschot kan al veel problemen voorkomen. Doe opnieuw de watertest. In de plasjes boort u dan gaten door het beton zodat eventueel tussen de tegels doorgedrongen water onmiddellijk geëvacueerd wordt. Alvorens u begint te tegelen ,moet u er echter zéker van zijn dat er nergens water op de betonplaat kan blijven staan!