Bevroren vijver (Beantwoord op 31-01-2001)

Je moet niet vrezen voor het welzijn van je vissen. Volgens Ada Hofman, een Nederlandse biologe en auteur van ‘Het Vijverboek’ kunnen je vissen best wel een tijdje de vrieskoude aan. De grootste bedreiging voor de vissen zijn de giftige stoffen die gevormd worden tijdens het rottingsproces van afgestorven vijverplanten.

Er zijn verschillende mogelijkheden om dit gevaar te voorkomen. Zo kan je in het najaar met een grondige poetsbeurt al heel wat van het rottende materiaal uit de vijver verwijderen. Als dit gebeurd is, durft Ada rustig een vijver dicht te laten vriezen. Ze heeft zelf al de proef op de som genomen en haar vissen hadden de vorstperiode feilloos overleefd. Het sluitende bewijs dat het niet echt nodig is een gat in de vijver te slaan.

Als je per se een gat in het ijs wil houden, zijn er nog verschillende mogelijkheden, naast het om de twee uren vrij maken van het ijs. Zo bestaat er tegenwoordig ook vijververwarming. Een eenvoudige en betrouwbare methode die ervoor zorgt dat er dag en nacht een gat in het ijs blijft. De verwarming is een dompelaar van 150 Watt met een drijver.

Nog eenvoudiger is je pomp – als je die hebt tenminste – constant te laten werken. Door de beweging van het water, zal het niet bevriezen. Neem wel de sproeikop van de fontein weg, anders is de straal niet meer krachtig genoeg.

Een goedkope oplossing is de rietmethode. Snij voor de winter een dikke bos riet uit een rietkraag langs een sloot of vijver. De bos moet een doorsnee van 20 cm hebben. Wikkel hier van onder tot boven en stevig touw omheen en bindt dit vast. De bos moet ongeveer 1,5 meter lang zijn en van onder en boven gelijk worden gesneden. Klop vervolgens een komvormige holte in de onderkant van het riet, zodat alleen de buitenkant van de bos op de bodem rust. Verzwaar de bos daarna met keien en laat hem op het diepste punt van de vijver naar beneden zakken.

Ada merkt ook nog op dat een bijt hakken niet altijd zo’n goed idee is. Door de vissen van de verstikkingsdood te redden, bestaat het gevaar dat ze aan een andere dood sterven. De gesloten ruimte, die de vijver is door de ijsvorming, weerkaatst de trillingen van het kappen. Hierdoor sterft de vis onmiddellijk, doordat zijn zwemblaas knapt, of ze krijgen inwendige bloedingen in lever of nieren en sterven na enkele weken zonder enige uitwendige oorzaak.