Kleinschalige waterzuivering (Beantwoord op 23-11-2001)

Voor meer informatie over deze rietvelden kan je terecht bij het infoloket van de Vlaamse Milieumaatschappij (053/72.64.45) of het Steunpunt voor Kleinschalige Waterzuivering (016/23.26.49). Paul Jannes (vragenpanel) maakt hierbij wel de opmerking dat bij strenge winters rietvelden problemen kunnen opleveren bij vriesverschijnselen. Om nog niet te spreken van mogelijk ongedierte, verlekkerd op deze locaties.

Overweeg ook de mogelijkheid van een klein waterzuiveringstation. Een tijdje geleden had Paul Jannes het over de voor- en nadelen van zo’n systeem.

Om een goed beeld te krijgen op de werking van een zuiveringsinstallatie gaat Paul Jannes hier eerst wat dieper op in. De zuivering is opgedeeld in drie stappen: voorbehandeling, biologische zuivering en nabehandeling.

De voorbehandeling kan gebeuren in een voorbezinktank, vetafscheider of septische put. Eventueel kan een bestaande septische put dienen als voorbehandeling. Bij sommige systemen is de voorbehandeling geïntegreerd in de biologische zuivering. Meestal wordt een vetafscheider nog apart geplaatst.

In de biologische zuivering bestaan 2 systemen: compactsystemen en plantensystemen. De compactsystemen hebben een zuiveringsbiologie die gebruikt maakt van anaërobe biofilters, biorotoren, aërobe biofilters (oxidatiebed) en ondergedompelde beluchte filters (vastbed). Of een zuiveringsbiologie in suspensie, dit is een actief-slibsysteem.

Daarnaast heb je dan nog de plantensystemen, dit kunnen percolatierietvelden, wortelzonevelden of vloeivelden zijn.

De nabehandeling tot slot is het verwijderen van de zwevende stoffen (door bezinking of door een filter).

Voor de keuze van het systeem moet je rekening houden met een aantal criteria: de inbouwdiepte, de toevoerhoogte (diepte influentbuis), het inwendige verval: hiervoor moet je de diepte van het lozingspunt bekijken, de ruimtebehoefte, het draagvermogen en de stabiliteit van de installatie. De stabilisatie zal grotendeels de levensduur bepalen. Daarnaast moet je ook letten op de afwerking van de installatie, foutdetectiesystemen, gewicht en afmetingen, capaciteit, bijsturingsmogelijkheden van het proces, gebruikscomfort, externe randapparatuur, geluidsproductie, geurhinder en ook niet onbelangrijk is de installatie getest en door wie?

Om een kostprijs te bepalen moet je rekening houden met drie factoren: de investering, de exploitatie en de verwerking van de installatie op het einde van haar levenscyclus. Op het vlak van de investeringskosten moet je bij de aanschaf van de installatie rekening houden met de verschillende opties (doseertoestellen voor toeslagstoffen – alarm – monitoringsysteem, …) Daarnaast spelen ook het type toestel, de eventuele voormontage en het aantal te installeren putten een rol. Ook de locatiefactoren zullen de investeringskost beïnvloeden (bereikbaarheid van de site, aanwezigheid van kabels, peil van het grondwater, vervaleisen: extra pomp, scheiding tussen grondwater en regenwater, aanwezigheid septische put, manier van lozen). De gemiddelde installatiekost voor een kleinschalige waterzuivering mag je dus tellen op 80.000 frank, exclusief BTW. Hou rekening met kosten voor grondwerken, gepresteerde uren, aanschaf van bijkomende materialen en het herstellen van de site achteraf.

Tweede kostenpost zijn de exploitatiekosten. De grote energiekost zit in de procesvoering van de compactsystemen. Al naargelang het energieverbruik van pompen, motoren en beluchters en de manier waarop ze gestuurd worden. Plantensystemen zijn dan weer energievrij behalve de kost om het afvalwater aan of af te voeren. Bij sommige systemen moeten producten toegevoegd worden om de biologische activiteit te verbeteren. De totale ruimings- en slibverwerkingskosten hangen af van de ruimingskost, de afzetkost van het slib op een RWZI en de ruimingsfrequentie. Eén ruimingsbeurt kost ongeveer 6.000 frank inclusief verwerking. Ruimingsfrequentie hangt af van het type installatie. De onderhouds- en controlekosten zijn moeilijk te bepalen De eisen van de overheid ten aanzien van monstername en analyse zullen hierin een belangrijke factor zijn. Bijna alle leveranciers van IBA-systemen bieden de mogelijkheid tot het afsluiten van een onderhoudscontract. De kosten lopen uiteen van 3.000 tot 18.000 frank. Mechanische systemen zullen algemeen hogere kosten met zich mee brengen dan niet-mechanische systemen.

Om het kostenplaatje te vervolledigen moet je ook de kosten berekenen om de installatie te verwijderen op het einde van haar levenscyclus. Eén put zal bijvoorbeeld minder kosten dan de grotere volumes van drieputsystemen.

Globaal genomen mag je stellen dat de kostprijs voor een kleinschalig waterzuiveringssysteem varieert tussen 70.000 en 250.000 frank.

Als besluit geeft Paul Jannes mee dat het best is de exploitatie en de afschrijving van de installatie over de hele levensduur te berekenen. De systemen die in aankoop duur zijn, kunnen uiteindelijk de meest economische investering blijken.

kt hierbij wel de opmerking dat bij strenge winters rietvelden problemen kunnen opleveren bij vriesverschijnselen. Om nog niet te spreken van mogelijk ongedierte, verlekkerd op deze locaties.

Overweeg ook de mogelijkheid van een klein waterzuiveringstation. Een tijdje geleden had Paul Jannes het over de voor- en nadelen van zo’n systeem.

Om een goed beeld te krijgen op de werking van een zuiveringsinstallatie gaat Paul Jannes hier eerst wat dieper op in. De zuivering is opgedeeld in drie stappen: voorbehandeling, biologische zuivering en nabehandeling.

De voorbehandeling kan gebeuren in een voorbezinktank, vetafscheider of septische put. Eventueel kan een bestaande septische put dienen als voorbehandeling. Bij sommige systemen is de voorbehandeling geïntegreerd in de biologische zuivering. Meestal wordt een vetafscheider nog apart geplaatst.

In de biologische zuivering bestaan 2 systemen: compactsystemen en plantensystemen. De compactsystemen hebben een zuiveringsbiologie die gebruikt maakt van anaërobe biofilters, biorotoren, aërobe biofilters (oxidatiebed) en ondergedompelde beluchte filters (vastbed). Of een zuiveringsbiologie in suspensie, dit is een actief-slibsysteem.

Daarnaast heb je dan nog de plantensystemen, dit kunnen percolatierietvelden, wortelzonevelden of vloeivelden zijn.

De nabehandeling tot slot is het verwijderen van de zwevende stoffen (door bezinking of door een filter).

Voor de keuze van het systeem moet je rekening houden met een aantal criteria: de inbouwdiepte, de toevoerhoogte (diepte influentbuis), het inwendige verval: hiervoor moet je de diepte van het lozingspunt bekijken, de ruimtebehoefte, het draagvermogen en de stabiliteit van de installatie. De stabilisatie zal grotendeels de levensduur bepalen. Daarnaast moet je ook letten op de afwerking van de installatie, foutdetectiesystemen, gewicht en afmetingen, capaciteit, bijsturingsmogelijkheden van het proces, gebruikscomfort, externe randapparatuur, geluidsproductie, geurhinder en ook niet onbelangrijk is de installatie getest en door wie?

Om een kostprijs te bepalen moet je rekening houden met drie factoren: de investering, de exploitatie en de verwerking van de installatie op het einde van haar levenscyclus. Op het vlak van de investeringskosten moet je bij de aanschaf van de installatie rekening houden met de verschillende opties (doseertoestellen voor toeslagstoffen – alarm – monitoringsysteem, …) Daarnaast spelen ook het type toestel, de eventuele voormontage en het aantal te installeren putten een rol. Ook de locatiefactoren zullen de investeringskost beïnvloeden (bereikbaarheid van de site, aanwezigheid van kabels, peil van het grondwater, vervaleisen: extra pomp, scheiding tussen grondwater en regenwater, aanwezigheid septische put, manier van lozen). De gemiddelde installatiekost voor een kleinschalige waterzuivering mag je dus tellen op 80.000 frank, exclusief BTW. Hou rekening met kosten voor grondwerken, gepresteerde uren, aanschaf van bijkomende materialen en het herstellen van de site achteraf.

Tweede kostenpost zijn de exploitatiekosten. De grote energiekost zit in de procesvoering van de compactsystemen. Al naargelang het energieverbruik van pompen, motoren en beluchters en de manier waarop ze gestuurd worden. Plantensystemen zijn dan weer energievrij behalve de kost om het afvalwater aan of af te voeren. Bij sommige systemen moeten producten toegevoegd worden om de biologische activiteit te verbeteren. De totale ruimings- en slibverwerkingskosten hangen af van de ruimingskost, de afzetkost van het slib op een RWZI en de ruimingsfrequentie. Eén ruimingsbeurt kost ongeveer 6.000 frank inclusief verwerking. Ruimingsfrequentie hangt af van het type installatie. De onderhouds- en controlekosten zijn moeilijk te bepalen De eisen van de overheid ten aanzien van monstername en analyse zullen hierin een belangrijke factor zijn. Bijna alle leveranciers van IBA-systemen bieden de mogelijkheid tot het afsluiten van een onderhoudscontract. De kosten lopen uiteen van 3.000 tot 18.000 frank. Mechanische systemen zullen algemeen hogere kosten met zich mee brengen dan niet-mechanische systemen.

Om het kostenplaatje te vervolledigen moet je ook de kosten berekenen om de installatie te verwijderen op het einde van haar levenscyclus. Eén put zal bijvoorbeeld minder kosten dan de grotere volumes van drieputsystemen.

Globaal genomen mag je stellen dat de kostprijs voor een kleinschalig waterzuiveringssysteem varieert tussen 70.000 en 250.000 frank.

Als besluit geeft Paul Jannes mee dat het best is de exploitatie en de afschrijving van de installatie over de hele levensduur te berekenen. De systemen die in aankoop duur zijn, kunnen uiteindelijk de meest economische investering blijken.