Welke gevelbepleistering te verkiezen? (Beantwoord op 04-05-2004)

Zowel sierpleister, cementpleister (= minerale pleister) als steenstrips zijn mogelijk. We nodigen je uit om ze zelf te evalueren op basis van onderstaand artikel van Knauf.

****

Minerale versus kunstharspleisters

Er zijn ontzettend veel verschillende soorten pleisters op de markt. Grosso modo kan je ze onderverdelen in twee groepen: de minerale pleisters en de kunstharspleisters. Wie houdt van een strak, glad oppervlak zal eerder te vinden zijn voor een kunstharspleister dan voor een minerale pleister. Minerale pleisters op basis van cement zijn meestal ruwer, hoewel er ook vlakke minerale pleisters bestaan. Naast de dunne minerale pleisters bestaan er ook dikkere minerale pleisters, zoals de krabpleisters. Dat heb je niet met kunstharspleisters die altijd dun aangebracht worden. Voor dit type pleister is een egale ondergrond een must.

Minerale pleisters zijn doorgaans minder waterafstotend dan kunstharspleisters. Anderzijds is het wel zo dat minerale pleisters een zelfreinigend effect hebben. Het vuil wordt er als het ware afgeregend.

Onder de minerale pleisters onderscheiden we ook nog de krab- en schuurpleisters. Dit verschil heeft louter met de manier van aanbrengen en het uitzicht te maken, niet met de kwaliteit of andere eigenschappen. Ten onrechte gaat men er van uit dat de korrelgrootte bepalend is voor de vervuilingsgraad. Vlakke pleisters met een dunne korrelmaat zouden minder snel vervuilen dan ruwe pleisters met een dikke korrelmaat. Fout. Kijk maar in Duitsland waar meestal met een korrelmaat van 6 mm gewerkt wordt en de pleisters niet sneller vervuilen dan bij ons. Denk er ook aan dat minerale pleisters wel waterafstotend zijn, maar niet waterdicht.

Detaillering van de gevel

Als een gevelpleister vuil wordt en hinderlijke strepen vertoont, heeft dat meestal niet met het pleister te maken, maar wel met de detaillering van de gevel. Dorpels moeten minimum 3 à 4 cm uitsteken ten opzichte van de gevel. De zijkanten moeten voorzien zijn van een ophoogje (met siliconen of mechanisch ingeslepen) om het water naar het midden van de dorpel te leiden. Let ook op de plaats van de ventilatieroosters. De uitstromende lucht zou niet rechtsreeks tegen het pleister afgevoerd mogen worden. Zorg ook dat de roosters ofwel ver genoeg uitkragen ofwel helemaal niet uitkragen.

Ondergrond

Een degelijke studie van de ondergrond is een must. Om spanningen op te vangen moet het pleister minder hard zijn dan zijn ondergrond. Voor bepaalde ondergronden moet daarom een kalkcementpleister gebruikt worden in plaats van een cementpleister.

Knauf heeft voor de meeste ondergronden een aangepaste pleister, maar voor een aantal specifieke gevallen (vb. houtwolcementplaten, polystyreenplaten), is het aangewezen om onze technische dienst te contacteren voor een advies met betrekking tot de voorbehandeling van de ondergrond. Een weinig stabiele ondergrond kan je eventueel opvangen met een metalen pleisterdrager of wapening.

Gevelplint

Aan plinten wordt nog te weinig aandacht besteed. Jammer, want daardoor krijgt het gevelpleister soms een negatief uitzicht die het niet verdient. Om vlekken door opspattend en opstijgend vocht te vermijden is een plint van minstens 25 cm aan te raden bestaande uit natuursteen of uit een donker pleister zonder kalk. Een plint kan ook mechanische beschadigingen voorkomen.

Kalkuitbloeiingen

Bij lage buitentemperaturen en een vochtig klimaat kunnen er kalkuitbloeiingen ontstaan indien men gebruik maakt van gekleurde minerale pleisters. Dat komt voor wanneer er veel kalk in het pleister zit dat door dampdruk naar buiten komt.

Het is dus aan te raden om deze pleisters alleen bij normale temperaturen en droog weer aan te brengen. Door de tijd en door de regen verdwijnen ze meestal of een behandeling van het oppervlak met een gepaste verf kan ook de storende tintverschillen wegwerken.

Wanneer wel/niet een gevelpleister aanbrengen?

In België is men vaak veel te snel met het aanbrengen van het pleister. Men zou toch minimum een jaar moeten wachten zodat het gebouw de kans krijgt om wat te werken. Anders ontstaan er barsten die zich ook verderzetten in het gevelpleister. Ook de weersomstandigheden zijn van belang. Enkel wanneer de temperatuur minimum twee dagen tussen + 5 en 30 ° zit, mag er gepleisterd worden. Ook hevige regenval of hevige zoninval is nefast voor een goede plaatsing.

Profielen

Bespaar zeker niet op de kwaliteit van de profielen. Er zijn verschillende mogelijkheden: gemakt aluminium, roestvrij staal of gegalvaniseerde profielen met een pvc-ommanteling die te krijgen zijn in diverse kleuren. Die ommanteling zorgt er ook voor dat door het krabben de galvaniseerlaag niet beschadigd wordt.

Kleuren

Zeker wanneer je werkt met een gevelisolatiesysteem is het aan te raden lichte pastelkleuren te kiezen. Met donkere kleuren kun je te grote thermische spanningen en dus barsten krijgen. Als je voor een gekleurd pleister kiest, zorg dan dat je alles in één keer bestelt zodat er geen kleurverschillen kunnen optreden. Kleuren kiezen is natuurlijk niet gemakkelijk.

Ga zeker niet enkel af op de kleurenkaart, maar ga indien mogelijk eerst een realisatie bekijken die al uitgevoerd is met een bepaalde tint. · Bescherming van ramen en deuren Er worden wellicht meer discussies gevoerd over beschadigingen aan andere delen van het huis dan over de kwaliteit van het gevelpleister. Zorg dus dat alles zeer goed beschermd en afgekleefd is. Zo vermijd je nutteloze discussies.

Gevelisolatiesystemen

Men stapt steeds meer over op gevelisolatiesystemen waarbij op een enkele muur een isolatielaag wordt aangebracht en daarop het pleister. Belangrijk voordeel hiervan is dat je geen spouwmuur nodig hebt, dat de isolatielaag veel spanningen van het metselwerk opvangt en dat hiermee het gevaar van koudebruggen verkleint. Deze manier van werken moet je als een volledig systeem beschouwen waarbij alle onderdelen op elkaar afgestemd zijn. Het is volstrekt af te raden onderdelen van verschillende merken en systemen met elkaar te mengen.

ATG-goedkeuring

Het gevelisolatiesysteem en de producten van Knauf die hierin verwerkt worden beschikken over een ATG-goedkeuring. Niet onbelangrijk, want dit vormt een garantie voor de degelijke kwaliteit.

Bij voorkeur tweelagige systemen

De meeste Knauf-sierpleisters worden op basispleisters aangebracht. Er wordt dus in minimaal twee lagen gewerkt. Enkel voor een aantal rustieke krabpleisters die vrij dik worden aangebracht, kan een eenlagig pleister een interessant alternatief zijn.. Bij eenlagige systemen is het gevaar ook groter dat de uitvoering te wensen overlaat. Een homogeen metselwerk is voor een eenlagig pleister een absolute must.

Opleiding en bijscholing onontbeerlijk

Een gevelpleister aanbrengen is een stiel apart. Een stukadoor kan niet zo maar overstappen van het plafonneerwerk op de gevelbepleistering zonder een degelijke opleiding. Daarom heeft Knauf een opleidingscentrum ontwikkeld waar klanten de kneepjes van het vak kunnen leren. Hou er ook rekening mee dat de markt van de gevelpleisters voortdurend in beweging is. Om op de hoogte te blijven van de nieuwste ontwikkelingen is een regelmatige bijscholing geen overbodige luxe. Ook hiervoor kan je terecht in het opleidingscentrum van Knauf.

Machinale verwerking een must

Niet alleen omwille van het rendement maar zeker ook om een constante kwaliteit en een consistente mengeling te verkrijgen, is het machinaal aanbrengen van een gevelpleister een must geworden. Hiervoor heb je de keuze uit een uitgebreid gamma professionele PFT-apparaten.

Er zijn apparaten die je zowel voor binnenpleisters als voor buitenpleisters kan gebruiken, zoals de G4 en de G5. Een ideale machine voor wie het klassieke plafonneerwerk soms afwisselt met het aanbrengen van een gevelpleister. Bedrijven die zich hoofdzakelijk toeleggen op gevelpleisters zijn evenwel beter gediend met gespecialiseerde machines zoals de ZP3V en de OMD.

Met betrekking tot de machinale verwerking wordt er een onderscheid gemaakt tussen open en gesloten systemen. De meeste stukadoors werken nog met gesloten systemen (vb. G4 en G5) waarbij het pompen en het vermengen in dezelfde machine gebeurt. Daarnaast heb je de open systemen (vb. OMD of combinatie van G4 en ZP3) waarbij je een andere machine of eenheid hebt voor het mengen en verpompen. Bij deze methode krijg je dankzij de namenging een nog betere consistentie van de specie hetgeen de kwaliteit zeker ten goede komt.