Brussel voert vergunningsplicht in voor coliving

Brussel voert de vergunningsplicht in voor nieuwe colivingprojecten. “Er zijn al 3.000 colivingunits in Brussel. Het is hoog tijd dat de woonkwaliteit, de veiligheid en de vastgoedspeculatie worden aangepakt”, meent Brussels bouwmeester Kristiaan Borret.

Wat houdt de vergunning voor coliving in Brussel in?

Wie een Brussels gebouw wil omtoveren tot een colivingpand moet daar vanaf nu een vergunningsaanvraag voor indienen. Dat heeft de Brusselse regering voor de verkiezingen van juni nog beslist. Daarnaast willen ze een erkenningssysteem invoeren. De Brusselse uitvoerende macht, die nu verantwoordelijk is voor de lopende zaken, moet de voorwaarden hiervan nog bepalen. Maar waarom voert Brussel de vergunningsplicht in? “Ondertussen zijn er al 3.000 colivingunits in Brussel”, weet Brussels bouwmeester Kristiaan Borret. “Al die units zijn zonder vergunning gerealiseerd. Het is dus een goede zaak dat de vergunningsplicht er komt. Niet alleen voor de woonkwaliteit en de vastgoedspeculatie, maar ook voor de veiligheid.”

Waarom moet coliving in Brussel gereguleerd worden?

“Neem bijvoorbeeld de brandveiligheid. Een klassieke eengezinswoning moet enkel rookmelders plaatsen op elke verdieping. Maar maak je van die eengezinswoning een colivingwoning, dan moeten er extra maatregelen genomen worden. Een gezinswoning waarin je vrij kan rondlopen en met een duidelijke vluchtgang, kan je niet vergelijken met dezelfde woning in coliving modus, waarbij sommige kamers vaak op slot zijn. Als je een vergunning indient, dan kan men de brandveiligheid wel controleren. Maar ook de woonkwaliteit moeten we kunnen garanderen. Daarom ons voorstel voor de nieuwe Gewestelijke Stedenbouwkundige Verordening (GSV) om minimumnormen vast te leggen (zie tabel). Een colivingunit mag geen konijnenhok voor hipsters zijn.”

Een colivingunit mag geen konijnenhok voor hipsters zijn

Zal de vergunning coliving in Brussel afremmen?

Dat de woonvraag nog verder zal stijgen, staat als een paal boven water. Verdichting en verkerning is een van de oplossingen en coliving komt daar zeer goed aan tegemoet. “Of de vergunningsplicht dit zal afremmen? Zeker niet”, aldus Borret. “Coliving is een uitdrukking van de veranderende maatschappij. Het is normaal dat als de maatschappij evolueert, de woonvormen mee evolueren. Een vergunning zal dat niet afremmen.” 

Hoe beïnvloedt coliving de huizenprijzen in Brussel?

Uit een studie van de ULB (Université Libre de Bruxelles) stijgt het aantal colivingpanden jaarlijks. Van 1.510 units in 2021 naar 3.000 in 2023, dat is een verdubbeling in twee jaar tijd. Uit dezelfde studie komt naar voren dat coliving populair is in bepaalde wijken. Borret: “Er is een duidelijke concentratie in de mooiere, Brusselse wijken. Co-livers zijn vaak goed verdienende starters of expats. Zij kunnen maandelijks 750 tot 1.200 euro huur betalen. Maar daardoor gaan de woningprijzen in die wijken stijgen. Coliving is 50% tot 200% duurder dan klassiek samenwonen. Dat maakt dit woonconcept commercieel interessant voor ontwikkelaars. Maar zo blijven de Brusselse gezinnen wel in de kou staan. Zij hebben niet hetzelfde budget als de grote ontwikkelaars.”

Zijn atypische panden de toekomst van coliving in Brussel?

Om de gezinnen toch in de stad te houden, pleit Borret voor een andere aanpak. “Laten we coliving sturen naar gebouwen die van zichzelf niet geschikt zijn voor gezinswoningen. Ik denk aan atypische gebouwen en kleine kantoorgebouwen. Momenteel wordt de Passage du Nord, een winkelgalerij uit de 19e eeuw, omgetoverd tot colivingspace. De kleine appartementen boven de winkels waren volledig gedateerd en niet geschikt voor klassieke huishoudens. Maar dus wel voor coliving. Een leegstaand stuk erfgoed krijgt zo een nieuw leven, je gaat de concurrentie niet aan met de gezinnen én de sociale veiligheid vergroot. Dat is volgens mij een win-win situatie.”