Goedkoop wonen in de stad? Hier lukt je dat het best

In 2019 gingen de Vlaamse woningprijzen met 3,52% omhoog, een stijging die vier keer zo groot is als de inflatie. Dat blijkt uit een onderzoek van makelaarsgroep ERA en KU Leuven, dat de Vlaamse vastgoedmarkt van de afgelopen 15 jaar onder de loep nam. Maar dat is niet het enige opmerkelijke resultaat dat de onderzoekers vaststelden. Ben je benieuwd in welke stad je het duurst en goedkoopst woont? Of welke invloed de afschaffing van de woonbonus had op het aantal transacties? Ontdek het hier.

Prijs én waarde schieten de lucht in

Het is al tien jaar geleden dat het verschil tussen de inflatie en de stijging van de woningprijzen zo groot was. “In 2019 is dus niet alleen de prijs van de Vlaamse woningen verhoogd, maar ook en vooral de waarde”, zegt Johan Krijgsman, CEO van ERA Belgium. “Al verwachten we niet dat de prijzen op dat tempo blijven stijgen, want door het wegvallen van de woonbonus zal je 9 à 13% minder kunnen lenen. Al betaal je niet meteen een pak minder voor je nieuwe woning. De prijs hangt ook af van andere factoren, zoals de hypotheekrente.”

Leuven is de duurste vogel

Maar waar kost wonen dan het meest? Volgens het onderzoek is Leuven de duurste Vlaamse centrumstad. De afgelopen vijftien jaar betaalde je er gemiddeld 9% meer voor een woning dan in Antwerpen en 11% meer dan in Brugge. De goedkoopste stadswoningen vind je dan weer in Kortrijk, Roeselare en Genk. Zo betaal je in Leuven ruim 60% meer dan voor dezelfde woning in Genk, 60km verderop. De reden? “In Leuven zijn veel hoogopgeleiden met een groter budget op huizenjacht”, zegt Sven Damen, vastgoedeconoom van de KU Leuven. “Als het aanbod dan niet groot genoeg is, stijgen de woningprijzen.”

Opmerkelijk: Hasselt staat als duurste Limburgse centrumstad pas op de negende plaats, tussen Sint-Niklaas en Aalst.

97 dagen te koop

Uit de ERA Barometer 2020 blijkt ook dat een Vlaamse woning in 2019 gemiddeld 97 dagen te koop stond. De afschaffing van de woonbonus zorgde eind vorig jaar wel voor een versnelling: toen duurde het gemiddeld maar 88 dagen om een verkoop te beklinken. “Het effect van die afschaffing was natuurlijk nog veel groter”, zegt Johan Krijgsman. “De cijfers weerspiegelen het gemiddelde van het hele laatste kwartaal, terwijl de rush op de woonbonus maar zes weken duurde. Want als de verkoper je bod pas na 15 november aanvaardde, kreeg je het nodige papierwerk niet meer op tijd rond.”

Minder en minder open bebouwingen

Een andere evolutie is dat we steeds compacter wonen. De gemiddelde bewoonbare oppervlakte van Vlaamse woningen daalde op vijftien jaar tijd met 11m², tot 180m² in 2019. “Dat is een logisch gevolg van het kleinere aantal open bebouwingen”, zegt Johan Krijgsman. “Hun aandeel op de markt zakte sinds 2005 namelijk van 44 tot 36%. Dat ligt perfect in lijn met de boodschap dat we voorzichtiger moeten omspringen met onze open ruimte.”

Opmerkelijk: De gemiddelde leeftijd van alle verkochte woningen bedroeg in 2019 59 jaar.