Van vervallen klaslokaal naar nieuwe loft met industriële uitstraling

De herbestemming van oude gebouwen biedt enerzijds interessante mogelijkheden, maar brengt anderzijds heel wat uitdagingen met zich mee. Dat ondervonden ook Céline en haar man Rainer die zich waagden aan een renovatieproject, waarbij een oud schoolgebouw uit de jaren 1920 werd omgebouwd tot gloednieuwe lofts.

Het oude schoolgebouw ‘De Mote’ in Ieper werd opgedeeld in verschillende lofts die casco te koop werden aangeboden. Céline en haar man Rainer waren gecharmeerd door het authentieke karakter van het gebouw en kochten één van de lofts. Bij aanvang hadden ze niet meer dan een enorme lege doos met twee verdiepingen van 4 en 6 m hoog.

Duidelijke visie

Hun voormalige woning hadden ze zelf grotendeels verbouwd, maar bij dit project besloten Céline en Rainer toch om zich te laten begeleiden door Spoor 9 Architecten. Al nam dat niet weg dat ze meteen een duidelijke visie hadden over het project en de esthetiek. “Ruimtelijkheid, respect voor het bestaande, een vrije indeling, soberheid, geometrie en subtiele verwijzingen naar de jaren 1920 waren allemaal thema’s die als rode draad naar boven kwamen tijdens het eerste gesprek”, vertelt architect Robrecht van Hooreweghe.

Strak budget

Tegenover die visie stond echter een strikt afgelijnd budget, dat geen marge toeliet. “Het inpassen van alle ideeën binnen dat krappe budget was geen sinecure. We moesten ook een balans zien te vinden tussen de conceptuele architecturale ideeën, de voorkeuren van de opdrachtgevers en de concrete technische uitvoeringsmogelijkheden. Door duidelijke prijsafspraken te maken met de verschillende uitvoerders, konden we tijdens de wekelijkse werfvergaderingen het budget nauwgezet opvolgen.”

Onvoorziene omstandigheden

De architect zag zich echter ook geconfronteerd met enkele bijkomende uitdagingen, en niet van de minste. Zo bleek de draagkracht van de bestaande constructie in beton en baksteen onvoldoende, waardoor de stabiliteitsingenieur bijkomende verstevigingen moest aanbrengen. En hoewel er overal nieuwe ramen zaten en het dak van het gebouw was geïsoleerd, waren de muren dat niet. Om het comfort in huis te verzekeren, moest er bijkomend geïsoleerd worden. “Isoleren aan de buitenzijde was echter geen optie. We moesten de isolatie dus aan de binnenzijde aanbrengen en de nodige aandacht besteden aan de bouwknopen”, herinnert Robrecht zich.

In de hoogte

De open ruimtes in de loft mochten dan wel genieten van een mooie hoogte, hun oppervlakte was beperkt. Zeker voor het gewenste programma van de bewoners. “We moesten dus bijkomende oppervlakte gaan creëren. Dit hebben we gedaan door op de verdieping een extra tussenvloer toe te voegen. Ondanks de 6 meter die we hadden onder het plafond, telde elke centimeter. We moesten de vloeropbouw tot het minimum beperken om een aanvaardbare hoogte te houden onder de betonnen steunbalk in het plafond, zodat de bouwheer zijn hoofd niet zou stoten in de slaapkamer.”

De nieuwe tussenvloer werd maar over de helft van de verdieping doorgetrokken, maar dat was voldoende om een badkamer en de kamer voor zoon Alexander te creëren op vloerniveau. “De andere helft van de verdieping lieten we over de volledige hoogte open. De wanden van de nieuwe kamers onder de vloer zijn volledig beglaasd, zodat zij ook kunnen profiteren van de ruimtelijkheid ondanks de beperkte hoogte van de kamers zelf.”

Ruimtelijkheid vs. privacy

Die ruimtelijkheid wilden Céline en Rainer overal in de loft vrijwaren. Zelf slapen ze op de volledig open bovenverdieping, met zicht op de Ieperse kathedraal en de Lakenhallen. Dat ze daardoor zouden inboeten aan privacy door mogelijke inkijk, namen ze er graag bij. Al snel kwam er echter een out-of-the-box designoplossing uit de bus. “Een gordijnconstructie op maat creëert nu instant intimiteit en beschermt tegen nieuwsgierige blikken.” Ook de beglaasde kamers beneden kunnen worden afgesloten met zwarte gordijnen.

Gebalanceerde loft

Het continue overleg tussen architect en bouwheer resulteerde in een uitgepuurde, gebalanceerde loft met industriële accenten die toch een warme, huiselijke sfeer genereren. “De loft zelf ademde al een eigen grandeur uit die we niet alleen wilden behouden, maar ook in de verf zetten. Het historische karakter werd bewaard waar mogelijk”, vertelt Robrecht. Op het gelijkvloers werd het authentieke bakstenen gewelf behouden. “De ruwe, hier en daar gebarsten structuur van de bakstenen typeert de industriële sfeer in combinatie met de betonnen balken. In de traphal werden de originele bakstenen muren en plafonds deels bepleisterd omwille van akoestische redenen. Het is net deze afwisseling tussen de ruwe materialen en het gladde pleisterwerk, tussen authentiek en modern, die de sfeer in deze loft creëert en bepaalt.”

“De rest van de woning werd sober gehouden, zodat de nieuwe bewoners de ruimtes konden aankleden met subtiele verwijzingen naar Bauhaus en met jaren 1920 en 1930-accenten, waar het koppel een sterke affiniteit voor koesterde”, legt Robrecht uit.