Binnenkijken in een koele woning met loftallures

Een tuinhuis en bar in de stijl van een foodtruck, een heerlijk zwembad in de zuidwest georiënteerde tuin, een grote boom die zorgt voor voldoende schaduw. Het is heerlijk vertoeven in de tuin van Gianni en Sarah. We keken binnen in hun koele woning met loftallures.

Hij werkte nog maar net, zij liep nog stage. Gianni en Sarah stortten zich in een avontuur nadat ze het pand slechts één keer hadden bezocht. Een ideale ligging in het heuvelachtige en rustige dorpje Embourg (een deelgemeente van Chaudfontaine), de vele mogelijkheden en de stevige boom achterin de tuin overtuigden hen. Interieurarchitect en kunstenaar Gianni deed een beroep op een architect die hij kende. Samen vormden ze een duo. 

Koel zwart en robuust staal

Gianni houdt van industriële toetsen: de charme van staal, de kracht van de kleur zwart en – uiteraard – de loftsfeer. In combinatie met hout gaan die verschillende elementen harmonieus samen. Een volledig zwarte keuken is volgens de kunstenaar helemaal niet triest of somber. Meer zelfs, ze versterkt alleen het gevoel van een cocon. Hij trok de stijl daarom door naar de tuin. Daar staat een gerecycleerde stalen container. Je vindt er een tuinhuis en bar in de stijl van een foodtruck. De zomer is nooit veraf.

Originele elementen

“Deze verbouwing was een zeer uitdagend project”, zegt Xavier Roland van het Luikse architectuuratelier DBXR. “Het zou makkelijker geweest zijn om alles te slopen en weer op te bouwen. Maar dat was geen optie. Gianni en Sarah waren meteen verliefd op het oorspronkelijke pand. De originele elementen waren een must.” Precies die moeilijkheden maakten het voor het architectenbureau interessant. Ze stimuleerden enkel de creativiteit. Het langgerekte, smalle volume kreeg een totaal andere vorm. Binnenmuren en tussenvloeren verdwenen, en ook de hoogste verdieping kreeg een volledig andere look. De typische zolderruimte werd in de hoogte uitgebouwd.

Stalen steunbalken

De verbouwing was technisch geen eenvoudige klus. Schoren hielden het huis tijdens de werken recht. Er werd immers 40 cm diep gegraven om de vloerplaat te kunnen isoleren. De uitbouw, in traditioneel metselwerk en stalen steunbalken, was in de bestaande muur verankerd. De nieuwe vloer werd opgetrokken uit stevige betonelementen. Door het extra volume verdubbelde de bewoonbare oppervlakte bijna.

Bepleisterde lokale natuursteen

Gianni en Sarah plaatsten een uitbouw tegen de bestaande zijgevel. De meeste muuropeningen bleven hierbij bewaard. Zo zie je nog steeds de ‘restanten’ van de vroegere ramen op de scheiding tussen het salon en de keuken. Die gaan mooi samen met de look van de gemene muur. Toen de eigenaars hier de cementlaag van afkapten, deden ze een mooie vondst. Onder de bepleistering ontdekten ze lokale natuursteen. Om het huis nog meer karakter te geven, bleef die blootliggen. Het is nu dé blikvanger in het salon.

Meubilair met Oost-Indische inkt

De architect voerde enkel de gesloten ruwbouw uit. Gianni wilde immers het grootste deel van de afwerking voor zijn rekening nemen. Samen met zijn vader deed hij zoveel mogelijk zelf. Hij tekende de trappen, de houten vloeren op de mezzanine, de twee terrassen en een aantal meubelstukken. Eenvoudige en goedkope meubels verwerkte hij in houten structuren om er één geheel van te maken. Ook het keukenmeubilair is van zijn hand. Dat kreeg allemaal een diepzwarte tint. “Hiervoor gebruikte ik Oost-Indische inkt”, legt Gianni uit. “Die is niet alleen duurzamer, maar ook wat stijlvoller.”

Een eeuwenoude Japanse techniek

De houten bekleding op de gevel is het eerste wat opvalt als je de voorkant van het huis ziet. In plaats van een dure houtsoort als ceder, kozen de eigenaars voor lokale den. Met een eenvoudige gasbrander gaf Gianni de planken een opvallend zwarte kleur. “Ik maakte gebruik van een eeuwenoude Japanse techniek”, zegt hij. “Shou sugi ban is de naam. Het ziet er erg mooi uit en beschermt hout tegen regen, wind, schimmel en ongedierte. We zijn trots op onze duurzame en originele gevel.”

Dak met authentieke uitstraling

De uitbouw is iets lager dan de bestaande woning. Daardoor blijft het vroegere geveldak aan de zijkant zichtbaar. “We vergrootten de ruimte, maar behielden de authentieke uitstraling. In het extra volume kunnen we twee kinderkamers en een badkamer kwijt. Daarenboven gebruiken we het dak optimaal. We lieten zestien zonnepanelen installeren. Met tweeëntwintig panelen zou ons elektriciteitsverbruik volledig gedekt zijn, maar daar hebben we spijtig genoeg geen plaats voor.”

Weinig energie

Naast zonnepanelen dacht Gianni ook aan degelijke isolatie. Het compacte huis verbruikt daardoor weinig energie. Enkel het gelijkvloers - de keuken en het salon - wordt rechtstreeks verwarmd met een lucht-waterwarmtepomp in combinatie met vloerverwarming. In de winter gaat de kachel aan. De zachte warmte van hout verspreidt zich over het hele huis. Via een zichtbare buis komt die warmte zelfs op de bovenverdieping terecht. “Dankzij de isolatie hoeven we de verdiepingen niet te verwarmen. Enkel als het echt nodig is, draaien we de ondersteunende radiatoren aan.”

De kracht van materialen

Van een gevelbekleding in gebrand hout tot een borstwering in lichtdoorlatend staal. Gianni gebruikte heel wat materialen, zonder hierbij de eigenheid van het product uit het oog te verliezen. De kunstenaar wou een originele woning die zich niet opdringt. “Daarom maakte ik aan de voorgevel gebruik van wat ik het ‘oogklepprincipe' noem. De houten uitbouw vormt een stompe hoek met de bestaande constructie. Ons huis krijgt zo een eigen karakter. Tegelijk is er geen inkijk in de tuin. Onze woning is discreet, zonder haar eigen temperament te verliezen.”