Binnenkijken in een kleine rijwoning met grote allures

Hoe schep je een gevoel van ruimte in een klein huis met een oppervlakte van slechts 100 vierkante meter? Werk volumes open, creëer doorkijken en maak gulle lichtinval mogelijk! Architecte Stéphanie Lemaître bouwde een arbeiderswoning uit 1920 om tot een luchtige en zonnige thuis.

De oorspronkelijke arbeiderswoning was een somber en krap bemeten huisje. In de loop der jaren werden er wel een aantal bijgebouwtjes opgetrokken, maar daardoor waren de de twee aansluitende kamers op het gelijkvloers volledig van de tuin afgesloten. Ondanks het uitgeleefde en achterhaalde karakter, vielen Stéphanie, architecte-partner bij bureau UP! Architects, en haar echtgenoot meteen voor het pand. Prioriteit? Volume creëren. De piepkleine woning is slechts vier meter breed. Daarom werden de oude bijgebouwtjes en overbodige muren gesloopt. Zij moesten plaatsmaken voor ruimte en licht.

Derde vleugel

De twee bestaande vertrekken op het gelijkvloers volstonden niet voor de inrichting van de leefruimtes. Daarom kwam er achteraan het gebouw een derde vleugel bij. Oorspronkelijk lag de hele tuin echter iets hoger dan de vroegere woonkamer. Om de binnenruimte op het gelijkvloers te kunnen uitbreiden, moest de grond op de plek van de uitbouw worden uitgegraven.

De architecte maakte van die werken gebruik om ook een buitenruimte aan te leggen met terras, en zo de zithoek te verlengen en te verruimen. Vanaf het terras klimt nu een houten trap naar het hoger gelegen deel van de tuin. Daar werd een gazon aangelegd en een jacuzzi geïnstalleerd.

Minder muren

Naast de nieuwe uitbouw, nam het koppel ook het bestaande volume grondig aan. Om de ruimte open te werken en de circulatie vlot te trekken, sloopten de eigenaars quasi alle binnenmuren op het gelijkvloers. In de huidige indeling ligt de ruime keuken nu aan de straatkant en loopt ze over in de centrale eetkamer. De zithoek kreeg een uitgelezen plek in de nieuwe uitbouw en staat zo in verbinding met de tuin.

Glazen vloer

Door de bijgebouwde vleugel bestaat het gelijkvloers nu uit drie opeenvolgende ruimtes. Het grootste nadeel van zo'n klassiek schema is de somberheid in het middelste vertrek. Stéphanie bedacht daarvoor een aantal ingenieuze oplossingen. “In de traphal verdwenen de muren en werd de vloer van de eerste verdieping vervangen door glazen panelen. In de achtergevel kwam er daar ook een nieuw raam. Het licht dat via dat raam de verdieping binnenkomt, kan dankzij de glazen vloer doordringen tot in de eetkamer”, legt de architecte uit. De glazen elementen versterken bovendien het gevoel van hoogte en creëren interessante perspectieven in de hele woning.