Binnenkijken: Van blinde zolder naar kleurrijk dakappartement

Vier hoog in een woning met een stuk onroerend erfgoed, in het hart van de stad en alle faciliteiten binnen handbereik. Een mooiere locatie kan een mens niet wensen. Christine en Marc zijn dan ook zielsgelukkig in hun dakappartement. Met dank aan architect Sofie De Clercq, die van een vrijwel blinde zolder een perfect uitgeruste, kleurrijke en gezellige plek wist te maken.

Het gebouw waarvan het koppel de bovenste verdieping kocht, was oorspronkelijk een brouwerij. Den Blauwen Oijvaert was enkele eeuwen geleden dan ook in Leuven en ver daarbuiten bekend om zijn gerstenat. Vandaag rest enkel nog de geschiedenis én de opmerkelijke kapconstructie, met zijn kloeke houten spanten en middenin een rad dat diende om zware gewichten doorheen de mouterij te torsen. Het Agentschap Onroerend Erfgoed zette het bij op de lijst van beschermde monumenten. Het is dan ook prominent aanwezig in de leefruimte. Tegelijk bepaalt het voor een groot deel het karakter en de authenticiteit van deze woning.

Tabula rasa

Bijzonder om te zien is dat de eigenaars er samen met de architecte voor hebben gekozen om die verwijzing naar het verleden naadloos te laten overlopen in een eigentijds en fris interieur. Sofie De Clercq: “Een zithoekje aan de inkom om de schoenen uit te trekken, een vestiaire, een open haard, een TV, boekenkasten, een rariteitenkabinet met allerhande leuke reissouvenirs, een wijnkoelkast, een keukeneiland met inductiekookplaat en geïntegreerde dampkap, een eetplek met tafel op maat, een grote kastenwand waarin onder meer een oven, koelkast en gashaard zijn verwerkt, een ontbijtkast, een smalle hoge kast voor de ovenplaten, een apart toilet, een klein bureau voor Marc, een make-uptafeltje met hangers voor de juwelen van Christine, een infraroodcabine en een kingsize-bed op hoge poten, met opbergruimte achter het bed en een dressing, en dat allemaal op een oppervlakte van 80 vierkante meter.”

Lichttunnel

Een beperkte oppervlakte rijmen met een uitgebreid programma, dat vraagt om een doordachte indeling. Het plan volgt de vorm van een omgekeerde L. Sofie De Clercq besloot de leefruimte, keuken en zithoek in de grote open rechthoek in te passen en de andere functies – sanitair en slaapkamer - in het smallere en langere deel van de loft. Op die manier ontstond een smalle gang tussen de dag- en nachtzone, waar het toilet en de badkamer hun plek kregen. Toch blijft ook hier het ruimtegevoel overeind, dankzij de rondingen van de kast, kleine inhammen zoals rechts het bureau van Marc en links de kaptafel van Christine. Toilet en badkamer zijn basic, maar praktisch ingericht en als enige twee uitgerust met een draaideur. In de badkamer krijgt de douche achteraan licht via een kleine driehoekige doorkijk naar de keuken en een lichttunnel. Deze doorsteek in het dak brengt via een systeem van spiegels het daglicht tot in de verste hoeken.

Kleurencombinaties

De architecte slaagde er dus met verve in het maximum te halen uit de beschikbare ruimte. Maar niet enkel de indeling spreekt tot de verbeelding. De zorgvuldig uitgekozen materialen en kleurencombinaties doen dat evenzeer. Ze geven deze penthouse een opvallend fris en jong cachet, tot grote vreugde van de twee senioren. De afgeronde hoeken van de keukenkast, de zitbanken, het bureau en het kaptafeltje zorgen verder voor zachte accenten.

Email

De grootste blikvanger in het bonte gezelschap is echter ongetwijfeld het werkblad in email van de keuken en het kookeiland. Sofie zocht deze originele bekleding met lichtgroene kleur en blauwe spikkels specifiek voor dit project uit en liet het – onder haar toezicht – ontworpen door de Emaillerie Belge. Hiervoor verhitten ze glaskorrels, kleurpigmenten en additieven op een staalplaat van 3 millimeter tot 800 graden Celsius, waardoor ze gaan smelten en wat na afkoeling een duurzame glascoating oplevert. Dit materiaal is niet alleen water- en corrosiebestendig, het is ook bestand tegen zeer hoge temperaturen, chemische stoffen, schokken en krassen. “Ik leerde het een hele tijd geleden kennen en viel onmiddellijk voor de talrijke mogelijkheden – de oneindige kleurenwaaier is er een van – die het bood in toepassingen als deze”, vervolgt Sofie.

Anderhalf jaar wonen Marc en Christine nu in hun penthouse, en ze zijn de architecte – en het schrijnwerkatelier indeMAAK – nog steeds zeer dankbaar. Ze genieten volop van hun knappe woning. Voorlopig moeten ze nog even geduld oefenen tot de afbraakwerken aan het nabijgelegen ziekenhuis voltooid zijn en de rust in hun straat helemaal terugkeert.