David en Albert verbouwen Antwerps herenhuis: "Geen kinderspel"

Een verouderde rijwoning uit het begin van de twintigste eeuw opwaarderen tot een stijlvol herenhuis met energielabel A: dat is de uitdaging die David en Albert aangaan. Livios volgt hun renovatieavontuur op de voet en brengt regelmatig verslag uit van de vorderingen.

Aanvankelijk hoopten onze verbouwers deze maand al te kunnen verhuizen, maar die ambitie hebben ze de voorbije weken door omstandigheden moeten bijstellen. Hoewel ook lichaam en geest stilaan protesteren, houden ze de moed erin en blijven ze naarstig doorwerken.

Eind juli verhuizen

Het is exact een jaar geleden dat David en Albert ons een eerste blik achter de schermen van hun intensieve renovatieproject gunden. Oorspronkelijk was het de bedoeling om de werken rond deze periode af te ronden, maar de voorbije weken is duidelijk geworden dat dit helaas niet meer haalbaar is. Wanneer we naar de stand van zaken vragen, weerklinkt een diepe zucht. Gelukkig gevolgd door een relativerende glimlach. “Niet dat de moed ons volledig in de schoenen is gezakt, maar het wordt toch stilaan tijd dat we klaar zijn. Het is voor ons het eerste renovatieproject van deze omvang, dus in bepaalde opzichten zijn we misschien een beetje te optimistisch geweest. Aangezien het allemaal wat langer duurt dan voorzien, hebben we beslist om pas eind juli te verhuizen.”

“Mochten we de voorbije weken iedere dag van ’s ochtends tot ’s avonds hebben doorgewerkt, had het ons misschien wel gelukt om de oorspronkelijke deadline te halen, maar ons lichaam zei op een gegeven moment stop. Dit uitte zich vooral in voortdurende vermoeidheid en rugpijn, wat het verbouwen er natuurlijk niet leuker op maakt. Vandaar dat we het nu een beetje rustiger aan doen, kwestie van gemotiveerd te blijven en de citroen niet volledig uit te persen. We worden een dagje ouder en dat is soms confronterend”, lacht David.

Voor- en tegenspoed

Niet dat er intussen geen verdere vorderingen gemaakt zijn natuurlijk. De vloerverwarming is geplaatst, de betonvloer op het gelijkvloers is gegoten en gepolierd, de ventilatiekanalen en de bijbehorende verdeelboxen zijn geïnstalleerd, het eerste toilet is klaar voor dienst, er is indirecte ledverlichting geïntegreerd in de gordijnkast in de slaapkamer, de gipsvezelwanden worden volop afgewerkt … “Momenteel zijn we in onze leefruimte de zijwanden aan het plaatsen, maar het is echt puzzelen door alle leidingen en technieken die we erin moeten verwerken”, zegt David. “Ook de meeste plafonds zijn voorlopig een kluwen van kabels, dus die moeten we nog verder onder handen nemen, net als de vloeren. Deze laatste moeten we in bepaalde kamers nog egaliseren alvorens we het visgraatparket kunnen leggen.”

Kortom: er is al heel wat gebeurd, maar het einde is nog niet meteen in zicht. Bovendien kregen David en Albert af te rekenen met enkele tegenslagen. “Er zijn problemen met de ramen aan de voorzijde, waarvoor gewone in plaats van geluidswerende beglazing geleverd en geplaatst is. Het is wachten op een oplossing voor dit euvel. Daarnaast hebben de warmtepomp en het zonneboilervat vertraging. Gelukkig hebben we ook goed nieuws gekregen, want de inkomensgrens voor het verkrijgen van allerhande premies is geïndexeerd. Waar we voordien nipt uit de boot vielen, kunnen we nu wel aanspraak maken op financiële steun. Een geweldige meevaller, want door alle prijsverhogingen van het voorbije jaar hebben we ons vooropgestelde renovatiebudget met 30 tot 40% overschreden.”

Opruimen voor de sfeer

Het mag duidelijk zijn: een ingrijpende energetische renovatie is geen kinderspel. Het harde labeur begint te wegen bij David en Albert, al laten ze het hoofd niet hangen. “Nog een drietal maanden doorbijten en we zijn er voor altijd van verlost: dat is nu onze mindset. Het fijne is dat alle verdere ingrepen snel een zichtbaar resultaat zullen opleveren, wat ons wel weer een nieuwe energieboost zal geven. En eveneens belangrijk: hoe beu we het soms ook zijn om hier elke dag te komen travakken, het zorgt niet voor ruzie of spanningen. We hebben uiteraard weleens een discussie, maar dat is niet meer dan normaal. Het is vooral belangrijk om elkaars manier van werken te respecteren. Bij ons houdt dat in dat we zoveel mogelijk uit elkaars vaarwater blijven. Dat is niet alleen aangenaam, maar ook nog eens erg efficiënt! Bijpraten doen we wel wanneer we eten of ’s avonds uitrusten.”

Tot slot heeft Albert nog een andere nuttige tip in petto voor de verbouwende medemens: “Plan tussendoor af en toe eens een opruimdag in om je materiaal te herorganiseren. Zo behoud je steeds het overzicht en zorg je ervoor dat het veel aangenamer toeven is op de werf. Probeer al je spullen bovendien op een vaste plek te leggen, zodat je ze in momenten van hoge nood snel terugvindt. Niets zo vervelend als uren zoeken naar iets dat je dringend nodig hebt! Ook dat heeft een invloed op de sfeer en de motivatie. Begin juli zal het er hier weer helemaal anders uitzien, dus dan komen we terug voor een nieuwe update!”